پیام آذری

آخرين مطالب

اصرار بر بی‌خانمانی موزه کاریکاتور آسیا در تبریز مقالات

اصرار بر بی‌خانمانی موزه کاریکاتور آسیا در تبریز
  بزرگنمايي:

پیام آذری - تبریز - شهرداری تبریز این روزها در حالی بار دیگر بر مالکیت خود بر ساختمان تاریخی «خانه هنر» تبریز اصرار می ورزد که این اقدام در نهایت حاصلی جز بی خانمانی و خانه‌خرابی انجمن کارتون تبریز و موزه جهانی آن ندارد.

هرچند شاید از منظر حقوقی، تلاش شهرداری تبریز برای بازپس‌گیری ساختمان خانه هنر ایرادی نداشته باشد، اما از منظر عرفی اینگونه اقدامات در تضاد با مسئولیت‌های فرهنگی مدیریت شهری برای ترویج فعالیت‌های فرهنگی هنری و تحت حمایت گرفتن فعالان این حوزه حساس است؛ به عبارت دیگر در شرایطی که یکی از کار ویژه‌های نهاد شهرداری در همه جای دنیا، مدیریت فراگیر در همه ابعاد و شئون عمرانی، اجتماعی و فرهنگی شهرهاست، بسیج همه نیروها برای بیرون کشیدن ساختمان تاریخی «خانه هنر» از دست انجمن و موزه کاریکاتور نه تنها هنر نیست، بلکه در نزد افکار عمومی نقطه ضعفی برای شهرداری محسوب می‌شود.
فعالان عرصه فرهنگ و هنر تبریز این روزها از خود می پرسند آیا شهرداری به عنوان نهادی عریض و طویل با بودجه بیش از 3 هزار و 500 میلیارد تومانی و بیش از 12 هزار شاغل، دستش چنان از همه جا کوتاه شده است که دیواری کوتاه تر از ساختمان تاریخی «خانه هنر» به عنوان آشیانه نوبنیاد انجمن و موزه کاریکاتور تبریز پیدا نکرده است.
در حالی که شهرداری برای دستیابی به هدف اصلی خود مبنی بر بازپس گرفتن خانه هنر، استقرار شورا در این محل را بهانه کرده است، اما این اقدام در مغایرت کامل با مسئولیت‌های فرهنگی آن است به ویژه اینکه برخی از اعضای شورای شهر نیز خبر استقرار این نهاد در «خانه هنر» را رد می‌کند.
ناظران محلی می گویند در شرایطی که شهرداری تبریز در دوره‌های قبلی اقدام به خرید خانه های تاریخی می کرد، در این دوره نه تنها چنین اتفاقی نیفتاده است، بلکه این نهاد در اقدامی تامل برانگیز ناخواسته برای ریشه‌کنی موزه کاریکاتور تبریز به عنوان تنها موزه کاریکاتور قاره آسیا و یکی از 5 موزه کاریکاتور جهان برخاسته است؛ اغراق نیست اگر گفته شود موزه کاریکاتور تبریز با داشتن 100 هزار اثر از مشاهیر کاریکاتور 20 کشور جهان، حداقل به اندازه نهاد شهرداری در شناساندن تبریز و تبریزیان به جهانیان اهمیت دارد.
از سوی دیگر سکوت رئیس و اعضای کمیسیون فرهنگی شورای شهر تبریز به عنوان نمایندگان مردم در پارلمان محلی در قبال این اتفاق نیز مایه تاسف است و آنان که خود باید منادی حمایت و تقویت فرهنگ و هنر و فعالان این حوزه باشند، در برابر اقدام شهرداری غمض عین می نمایند.
در تبیین اهمیت ساختمان 80 ساله «خانه هنر» تبریز، ذکر این نکته نیز خالی از لطف نیست که این بنا یادگار پنجاه سال فعالیت «کتابخانه ملی تبریز» با طلایه داری شخصیت های بنام و وجیه المله ای چون برادران نخجوانی بوده و همین امر، ادامه حیات آن در قالب های فرهنگی هنری را دو چندان نی کند.
همچنین نباید از این نکته غافل شد که شهرداری تبریز در سال‌های ویرانی ساختمان 80 ساله «خانه هنر» توجهی به آن نداشت، اما پس از آبادی و عمران بنا توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در اواسط دهه 1380 شمسی با صرف بیش از یک میلیارد تومان - به قیمت آن روز - اکنون مدعی مالکیت خانه هنر شده است.
امید که اعضای شورای شهر تبریز که هر کدامشان در زمان انتخابات در جمع اهالی فرهنگ و هنر وعده‌های دهان پرکن و امیدبخش می‌دادند و خود را خدمتگزار این حوزه نشان می‌دادند، در این وانفسا نیز همتی نمایند و شهرداری را از اقدام غیر فرهنگی‌اش مصرف نمایند.
بدیهی است که در این میان فعالان فرهنگ و هنر تبریز از مسوولان ارشد آذربایجان شرقی نیز انتظار دارند که با ورود به این موضوع و حمایت از قابلیت های فرهنگی هنری تبریز به عنوان داشته اصلی آن در ابعاد ملی و فراملی، برای امیدآفرینی در بین فعالان این حوززه حساس تلاش کنند.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می شود که بدانیم همه دوستداران فرهنگ و هنر در این نکته متفق القول هستند که انجمن کاریکاتور تبریز و موزه جهانی آن در صورت خروج از بنای تاریخی «خانه هنر»، بی خانمان و ثروت جهانی آن نابود خواهد شد.
 
 


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

نکاتی که برای پیشگیری از ابتلا به کرونا باید رعایت کنیم

همدردی با زلزله‌زدگان؛ از حضور مسوولان تا تماس واعظی

مسجد آل یعقوب خوی؛ جا مانده از دوران سلطان صاحبقران

با کرونا دست ندهیم

کولاک برف هم حریف شور انتخاباتی اردبیلی‌ها نمی شود

وقتی اتوبوس‌ها به مقصد مرگ می‌رانند

بازتاب مشارکت در امپریالسیم رسانه‌ای

گذری بر زندگی «مارکوپولوی جانبازان»

فرزند معلول، چشم‌انتظار رهایی مادر از پشت میله‌ها

یادی از شهدای بمباران هوایی مهاباد در جنگ تحمیلی

حماسه 22 بهمن را در 2 اسفند تکرار می‌کنیم

چرا کشت پنبه در ایران کم رونق است؟

مرمت آثار تاریخی؛ نیاز امروز، پشتوانه فردا

نوجوان 16 ساله غواص /وقتی در کمد پنهان مان کرد تا گلوله نخوریم

اصرار بر بی‌خانمانی موزه کاریکاتور آسیا در تبریز

حقیقت گیاهان تراریخته

هم‌افزایی برای جلوگیری از ورود کرونا به آذربایجان‌شرقی

دستفروشان؛ خوشایند شهروندان، دغدغه مدیران

رابین هود ایرانی، یک زن بود

مزیت های رقابتی دامپروری آذربایجان شرقی/عبور از مانع سخت اقتصادی

2 بهمن، تاریخی که از خاطر ارموی ها فراموش نمی شود

شیرهای پاستوریزه تبریز درصدر نگاه‌ها/ داستان شیرهایی که می خوریم

غفلت از گردشگری زمستانی در آذربایجان‌شرقی

گرد کسادی بازار بر تار و پود فرش هریس

بانوی داستان‌نویس: مخاطبان از رمان‌های جذاب استقبال خوبی دارند

خودشناسی در زندگی منجر به تقویت مهارت‌های زندگی می‌شود

روزی که موشک بر قامت دانشگاه فرود آمد

صیانت از تاریخ با احیای کبوترخانه‌ها

شور و شعور جوانی و رشد و تعالی اجتماعی

تحکیم وحدت در «سرزمین اقوام و ادیان» به برکت خون سردار

مشق هنر با رقص خودکار

سوز دل اردبیل در سوگ سردار/ قاسم سلیمانی یک جریان فکری برای جهان بود

شهادت، نگین سلیمانی قاسم

تبریز سیاه‌پوش روسفید شد/ بارش برف در کنار باران اشک آذری‌ها

رمان‌نویس مسیحی: هدفم همدلی ملی است

اشتباه همیشه پاک‌شدنی نیست

«روحانی» در راه اردبیل/ رئیس جمهور دست پر می‌آید؟

«وحدت حوزه و دانشگاه» از خجسته ترین پیامدهای انقلاب اسلامی