پیام آذری - ایرنا / مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اردبیل از آغاز به کار خانه ورنی اصلاندوز همزمان با هفته ملی صنایع دستی خبر داد و گفت: این شهر به عنوان شهر ملی ورنی به ثبت رسیده است.
جلیل جباری افزود: در سالهای گذشته نیز دبیرخانه شهر ملی ورنی در این شهرستان مستقر شد، اما اقدامات انجام شده در این حوزه به اندازه ظرفیتها و انتظارات ملموس و اثرگذار نبود.
وی گفت: امسال همزمان با هفته صنایع دستی با تجهیز ساختمان خانه ورنی اصلاندوز، که راهاندازی و بهرهبرداری از آن از مطالبات مردم و مسئولان شهرستان بود، زمینه استفاده مؤثر از این مجموعه فراهم شد.
بازار ![]()
مدیرکل میراث فرهنگی استان اردبیل اظهار کرد: خانه ورنی اصلاندوز از این پس به عنوان مرکزی برای آموزش هنرجویان، معرفی ظرفیتهای این هنر اصیل و همچنین عرضه و فروش تولیدات صنایع دستی منطقه فعالیت خواهد کرد.
جباری با اشاره به جایگاه ویژه اصلاندوز در حوزه صنایع دستی عشایر، بیان کرد: با توجه به اینکه این شهرستان یکی از قطبهای اصلی عشایر شاهسون محسوب میشود و ورنی از مهمترین محصولات و دستبافتههای این قشر است، از این رو توجه ویژه به توسعه و حمایت از این هنر و صنعت ضروری است.
او اضافه کرد: ورنی اصلاندوز به دلیل تنوع نقوش، اصالت طرحها و کیفیت بالای تولید، ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به یک کالای صادراتی دارد به طوری که با برنامهریزی صحیح، برندسازی و توسعه بازارهای هدف میتواند نقش مهمی در ایجاد اشتغال، افزایش درآمد خانوارهای عشایری و توسعه اقتصادی منطقه ایفا کند.
شهرستان مرزی اصلاندوز در ۱۹۵ کیلومتری اردبیل در شمال غربی کشور واقع شده است.
اردبیل از استانهای مطرح در زمینه صنایع دستی در ایران محسوب میشود و دستان هنرمندان در هر منطقه از این استان از گذشتههای دور آثار ارزشمندی در این زمینه خلق میکنند.
بیش از ۳۵۰ رشته صنایع دستی در جهان وجود دارد و نیمی از این رشتهها در ایران فعال و بیش از ۳۰ هزار هنرمند صنایع دستی به طور رسمی در ۶۲ رشته مختلف در استان اردبیل فعالیت میکنند و اردبیل یکی از استانهای پیشرو صنایع دستی کشور است.
چرم و ملیله اردبیل، معرق نمین، مرصع و معرق سنگ خلخال، گلیم عنبران، جاجیم بافی، قالی بافی، پالاز بافی، ورنی بافی، تراش شیشه، مسند بافی، سفالگری، چاقو سازی، قلم زنی و کاشی معرق از جمله صنایع دستی معروف استان اردبیل است.
صنایع دستی هر کشوری معرفی بخش مهمی از هویت فرهنگی، تاریخی و اجتماعی آن است و هر جلوه از هنر دستی، نه فقط به عنوان مهارت بلکه به منزله بخشی از ماهیت و مدنیت آن کشور شمرده می شود.