پیام آذری - مراسم یادبود استاد ایرج خواجهامیری به یکی از پرچهرهترین گردهماییهای موسیقی ایران تبدیل شد؛ جایی که حضور هنرمندانی از نسلها و جریانهای مختلف موسیقی، تصویری متفاوت از جایگاه این هنرمند پیشکسوت در حافظه فرهنگی ایرانیان به نمایش گذاشت.
چهرههایی که هر کدام بخشی از خاطرات موسیقایی چند نسل را ساختهاند، در این مراسم کنار یکدیگر قرار گرفتند؛ از علیرضا قربانی و محمد معتمدی گرفته تا جواد یساری، راغب، حامد همایون و بابک جهانبخش و دیگر هنرمندان شناختهشده موسیقی ایران.
آنچه بیش از همه در این مراسم جلب توجه کرد، تنها تعداد چهرههای سرشناس حاضر نبود؛ بلکه تنوع نسلها و سبکهای موسیقی بود که به این گردهمایی وزن و اعتبار ویژهای بخشید. هنرمندانی که هر یک با صدای خود، بخشی از خاطرات جمعی ایرانیان را شکل دادهاند، برای ادای احترام به یکی از چهرههای ماندگار موسیقی ایران گرد هم آمدند.
ایرج خواجهامیری از آن دسته هنرمندانی است که نامش تنها در تاریخ موسیقی خلاصه نمیشود؛ صدای او برای بسیاری از ایرانیان با خاطرات شخصی، خانوادگی و نوستالژیک گره خورده است. همین جایگاه باعث شده است مراسم یادبود او نیز به محفلی برای حضور طیف گستردهای از هنرمندان تبدیل شود.
حضور همزمان نامهایی از نسلهای مختلف موسیقی ایران نشان داد که میراث هنری خواجهامیری همچنان میان نسلهای متفاوت مخاطبان و هنرمندان جریان دارد؛ از خوانندگان باسابقه و محبوب گرفته تا چهرههای نسل تازهتر موسیقی.
ایرج خواجهامیری، خواننده پیشکسوت و صاحبنام که در میان همکاران و هنرمندان به «پهلوان آواز» شهرت داشت، در سن 94 سالگی پس از گذراندن دورانی دشوار از بیماری و ناتوانی جسمی، در میان خانواده خود چشم از جهان فروبست.
تصاویری که اخیراً در فضای مجازی از حال و هوای منزل ایشان منتشر شده، بسیار تکاندهنده است. در این تصاویر، میز عزای این استاد بزرگ که با شمعهای روشن و ظرفهای حلوا تزیین شده، نمادی از وداع با مردی است که بیش از دو هزار اثر ماندگار از خود به جای گذاشته است. فضای خانه، که در روزهای پایانی زندگی ایشان محل مراقبتهای ویژه خانواده بود، اکنون پوشیده از فضایی سنگین و حزنآلود است.
خواجهامیری که متولد 11 دی 1311 بود، در ماههای اخیر به دلیل حساسیتهای تنفسی ناشی از آلودگی هوا و کهولت سن، بارها در بیمارستان بستری شده بود، اما سرانجام در آرامش خانه، سفر ابدی خود را آغاز کرد.
میراث او فراتر از یک صداست؛ او استانداردی بود که حتی استاد بزرگ، محمدرضا شجریان، در توصیف جایگاه او فرموده بود: «صدای ایرج در تاریخ آوازخوانی ما یک متر و معیار است.» این جمله، گواهی است بر اینکه با رفتن او، یکی از دقیقترین و بااصالتترین معیارهای آواز ایرانی برای همیشه به خاک سپرده شد