پیام آذری - آرمان ملی / «علت نگرانی تندروها از مذاکره» عنوان یادداشت روز در روزنامه آرمان ملی به قلم کنعانی مقدم است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
آنهایی که انتقاداتی را به مذاکره مجدد مطرح میکنند نگران از این هستندکه آمریکاییها از مذاکره به عنوان ابزاری برای غافلگیری در عملیات نظامی استفاده کنند؛ لذا اگر اینگونه باشد این رفت و آمدها نمیتواند چندان تضمینی داشته باشد.
سفر وزیر خارجه عمان به تهران با توجه به بیانیهای که صادر شد و با توجه به تهدیداتی که ترامپ کرده که اگر عمان با ایران توافق کند این کشور را بمباران میکند یک شکست بزرگ برای دیپلماسی تهدید و فشار آمریکا بود که عمانیها توافق کردند با رژیم حقوقی جدیدی بحث تنگه را دنبال کنند.
البته ایران هم گفت که این بیانیه دلیل بر این نیست که ما تنگه را باز کنیم. البته همانطور که گفته شده تنگه وقتی باز میشود که شروط ما در تفاهمنامه ۱۴بندی اجرا شود و بعد هم محاصره برداشته شود. نمیشود به سادگی تنگه را رها کنیم و آمریکاییها بیرون بایستند و ایران را تهدید، تحریم و محاصره کنند؛ لذا به نظر میرسد تنگه هرمز به عنوان یک کارت برندهای در اختیار ایران قرار گرفته که عمان را با تمام تهدیداتی که شده بود طرف خود نگه داشت.
نکته بعدی اینکه که اکثر مسئولان معتقدند که بندهایی از تفاهمنامه را که میتواند به کشور کمک کند تا منافع ملی و امنیت ملی تامین شود دنبال کنیم و و دولت هم متعهد است که این کار را دنبال کند. اما آنهایی که الان راجع به مسائل جنگ و صلح بحث میکنند با توجه به تغییر دکترین دفاعی ما مبنی بر عملیات پیش دستانه و تهاجمی دیگر جای نگرانی وجود ندارد که ما احساس کنیم اگر آمریکاییها دنبال یک طرح فریب به بهانه مذاکره برای بازسازی خود در جهت یک اقدام نظامی هستند، نیروهای مسلح نیز کاملا آمادگی خوبی دارند که عملیات پیش دستانه خوبی را انجام دهند.
اما آنهایی که انتقاداتی را به مذاکره مجدد مطرح میکنند نگران از این هستندکه آمریکاییها از مذاکره به عنوان ابزاری برای غافلگیری در عملیات نظامی استفاده کنند؛ لذا اگر اینگونه باشد این رفت و آمدها نمیتواند چندان تضمینی داشته باشد.
چون هر موقع ترامپ خواست تهدید، لشکرکشی و تحریم میکند و هر زمان خواست میانجیها را به ایران میفرستد که مثلاً اگه شما تنگه را باز کنید من هم محاصره را برمیدارم؛ لذا به نظر میآید که هیچ اعتبار و تضمینی وجود ندارد و ما نمیتوانیم تنگه که قدرت بازدارندگی ما است را رها کنیم تا ذخایر استراتژیک نفت آمریکا به حالت عادی بازگردد و حمله نظامی کند و پس از آن دوباره بخواهیم تنگه را ببندیم.
به نظر میرسد که هر آدم عاقلی مانع از این خواهد شد که آمریکاییها از میز مذاکره برای عملیات تحریم استفاده کنند.