پیام آذری - نیما شعباننژاد، بازیگر سینما و تلویزیون، در گفتوگویی با مرور خاطرات دوران تحصیل خود، تصویری تلخ و تاریک از فضای مدارس آن روزگار به تصویر کشید؛ مدارسی با دیوارهای نمور و فضای سنگین پساجنگ که در آن خشونت، بیاحترامی و خشمِ تلنبارشده کادر آموزشی بر سر دانشآموزان آوار میشد، تا جایی که هیچکس تمایلی به بازگشت یا حتی یادآوری آن دوران ندارد.
شعباننژاد با اشاره به اینکه شاید این تجربه برای بخشی از همنسلانش تلختر از دیگران بوده باشد، یادآور شد که در آن دوران نه خبری از «آموزش» واقعی بود و نه «پرورش». او فضای آموزشی آن سالها را آکنده از فشار، اجبار و بیحوصلگی معلمان توصیف کرد که بدون داشتن انگیزه یا شاید حتی آموزش مناسب، انرژی منفی و خستگی خود را سر بچهها خالی میکردند.
به گفته این هنرمند، تنها تکیهگاه و پناه دانشآموزان در آن روزهای پر از بازخواست، تنبیه بدنی و تحقیر، جمعهای دوستانه و شیطنتهای کوچک خودشان بود. وی با تاکید بر اینکه از میان دهها معلم و کادر آموزشی تنها تعداد انگشتشماری در یادها به نیکی ماندهاند، گفت: «بقیه را برای همیشه از ذهنمان شیفتدیلیت کردهایم و حتی نمیخواهیم به آنها فکر کنیم؛ مدرسههایی که انگار هنوز ترکشهای جنگ در کلاسهای نمور آن باقی مانده بود.»
نیما شعباننژاد، بازیگر، کمدین و کارگردان تئاتر، متولد 21 اردیبهشت 1366 در شهر کلن آلمان است. او در سنین کودکی به همراه خانواده به ایران بازگشت و تحصیلات خود را در رشته کارگردانی تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامی به پایان رساند. وی فعالیت هنری خود را بهصورت حرفهای از سال 1383 با کارگردانی تئاتر آغاز کرد و بعدها با ایفای نقش در برنامه تلویزیونی «خندوانه» به شهرت و محبوبیت قابلتوجهی دست یافت.
در زمینه زندگی شخصی، نیما شعباننژاد از یک خانواده هنری برخاسته است؛ مادرش «ماندانا پناهنده» نقاش است و پدربزرگش «محمد پناهنده» از عکاسان شناختهشده ایران محسوب میشود. در مورد وضعیت تاهل وی، اطلاعات دقیق و تاییدشدهای در دسترس نیست و او همواره تلاش کرده است حریم خصوصی خود را حفظ کند. علاوه بر بازیگری، او به حوزههای دیگر هنری از جمله نقاشی و عکاسی نیز علاقهمند است و شخصیتی متفاوت از نقشهای کمدیاش دارد.