پیام آذری - تبریز- هنرمند ۱۶ ساله تبریزی و نوازنده قارمون، گفت: با موسیقی موغام و ساز اصیل قارمون میخواهد در حفظ و معرفی هویت موسیقایی آذربایجان نقش داشته باشد.
بیتا نصیرپور در گفتگو با خبرنگار مهر، درباره آغاز فعالیت خود در زمینه موسیقی اظهار کرد: حدود دو سال است که نوازندگی قارمون را دنبال میکنم. پیش از انتخاب این ساز، ارگ مینواختم اما علاقه زیادی به قارمون داشتم و همین علاقه باعث شد مسیر خود را تغییر دهم و یادگیری و نوازندگی این ساز را به صورت جدی دنبال کنم.
علاقه به قارمون، مسیر هنری یک نوجوان را تغییر داد
وی افزود: انتخاب ساز برای یک هنرمند، بهویژه در سالهای نخست فعالیت، اهمیت زیادی دارد و من احساس میکردم ارتباط بیشتری با قارمون برقرار میکنم. به همین دلیل تصمیم گرفتم این ساز را انتخاب کنم و با تمرین و آموزش، توانایی خود را در نوازندگی آن افزایش دهم.
این هنرمند ۱۶ ساله تبریزی ادامه داد: حضور در جشنواره موغام برای من فرصتی است تا تجربه بیشتری به دست بیاورم و در کنار دیگر هنرمندان، با فضای حرفهایتر موسیقی آشنا شوم. چنین رویدادهایی برای هنرمندان جوان انگیزه ایجاد میکند تا مسیر خود را جدیتر ادامه دهند.
موغام بخشی از هویت و اصالت آذربایجان است
نصیرپور با اشاره به جایگاه موسیقی موغام در فرهنگ آذربایجان گفت: موغام بخشی از اصالت و هویت آذربایجان است و سازهایی مانند قارمون نیز در این فرهنگ ریشه دارند. به همین دلیل حضور در این جشنواره برای من تنها یک اجرای موسیقی نیست، بلکه فرصتی است تا سازم را به عنوان بخشی از هویت و اصالتم روی صحنه ببرم.
وی بیان کرد: وقتی یک نوجوان موسیقی اصیل منطقه خود را یاد میگیرد، در واقع بخشی از فرهنگ و گذشته سرزمینش را نیز میشناسد. اگر نسل جوان به سمت این موسیقیها برود و آنها را یاد بگیرد، امکان انتقال این میراث به نسلهای آینده بیشتر میشود.
این هنرمند جوان تأکید کرد: حفظ موسیقی اصیل آذربایجان نیازمند حضور نسل جدید است. اگر قرار باشد این هنر زنده بماند، باید نوجوانان و جوانان نیز در کنار استادان و هنرمندان باتجربه وارد این عرصه شوند و آن را ادامه دهند.
ساز اصیل زمانی ماندگار میشود که نسل جوان آن را ادامه دهد
نصیرپور با اشاره به مسئولیت هنرمندان جوان در قبال میراث موسیقایی گفت: حفظ یک موسیقی تنها با صحبت کردن درباره آن اتفاق نمیافتد، بلکه باید آن را آموخت، نواخت و به مخاطب معرفی کرد. من نیز تلاش میکنم با یادگیری قارمون، سهم کوچکی در معرفی این ساز داشته باشم.
وی افزود: امیدوارم نوجوانان بیشتری به سازهای اصیل و موسیقی بومی و منطقهای علاقهمند شوند. هرچه تعداد هنرمندان جوان در این عرصه بیشتر باشد، زمینه برای تداوم و گسترش این موسیقی نیز فراهمتر خواهد شد.
این هنرمند ۱۶ ساله ادامه داد: جشنوارههایی مانند جشنواره موغام میتوانند فرصت مناسبی برای معرفی استعدادهای جوان باشند و باعث شوند مخاطبان نیز با سازها و گونههای مختلف موسیقی آذربایجان بیشتر آشنا شوند.
یاد شهدای دانشآموز میناب در صدای موسیقی
نصیرپور در بخش دیگری از این گفتگو با اشاره به شهدای دانشآموز میناب اظهار کرد: این شهدا دانشآموزانی کمسنوسال بودند و اتفاقی که برای آنها رخ داد، بسیار تلخ و دردناک است. مدرسه باید محل آموزش، رشد و آرامش کودکان باشد و اینکه دانشآموزان در چنین محیطی قربانی شوند، برای همه ما ناراحتکننده است.
وی افزود: وقتی صحبت از دانشآموزان شهید میشود، ما نوجوانان بیش از هر چیز میتوانیم خودمان را جای آنها بگذاریم؛ چراکه آنها نیز مانند ما به مدرسه میرفتند، درس میخواندند و برای آینده خود آرزوهایی داشتند.
این هنرمند جوان ادامه داد: هنر و موسیقی میتوانند بخشی از یاد و خاطره این دانشآموزان را زنده نگه دارند. هنرمند با ساز خود میتواند احساساتش را بیان کند و نشان دهد که نام و یاد این کودکان در میان مردم فراموش نشده است.
تا زمانی که نفس میکشم، قارمون مینوازم
نصیرپور درباره آینده فعالیت هنری خود گفت: تا زمانی که نفس میکشم، سازم را مینوازم و تلاش میکنم قارمون را بیشتر معرفی کنم. دوست دارم این ساز در شهر خودم و در سراسر ایران بیشتر شناخته شود و مخاطبان با ظرفیتهای آن آشنا شوند.
وی بیان کرد: آرزو دارم در سالهای آینده بتوانم در سطح گستردهتری فعالیت کنم و با اجرای موسیقی اصیل آذربایجان، سهمی هرچند کوچک در معرفی فرهنگ و هویت موسیقایی سرزمینم داشته باشم.
این هنرمند جوان در پایان گفت: امیدوارم نسل ما بتواند میراثی را که از گذشتگان به دست آورده، با شناخت و علاقه به نسلهای بعد منتقل کند و قارمون و موسیقی موغام همچنان بخشی از صدای فرهنگی آذربایجان باقی بماند.