پیام آذری - روزنامه سازندگی / «پیشگیری را به حاشیه نبریم» عنوان سرمقاله در روزنامه سازندگی به قلم فرزانه ترکان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
گزارش‌های مربوط به شیوع کرونا در هفته‌ها و ماه‌های اخیر، به‌ویژه در مدارس، مهدکودک‌ها و مراکز نگهداری سالمندان، ضرورت توجه دوباره به پیشگیری را یادآوری می‌کند. تجربه همه‌گیری باید به ما آموخته باشد که فاصله میان مشاهده نشانه‌های افزایش ابتلا و اقدام برای مهار آن اهمیت زیادی دارد. نباید منتظر بمانیم تا بیماری گسترده‌تر شود و خانواده‌ها و مراکز درمانی زیر فشار قرار بگیرند و سپس آموزش و اطلاع‌رسانی را جدی بگیریم.
وزارت بهداشت در این مدت هشدارهایی درباره رعایت اصول بهداشتی داده است، اما صرف انتشار هشدار به معنای رسیدن پیام به مردم نیست. باید دید این توصیه‌ها تا چه اندازه در رسانه‌های عمومی بازتاب یافته و به رفتار روزمره تبدیل شده‌اند. به نظر من، در این بخش کم‌کاری شده است. مسئولیت وزارت بهداشت با صدور اطلاعیه پایان نمی‌یابد؛ این وزارتخانه باید برای انتقال مؤثر پیام‌های پیشگیرانه، همکاری مستمر رسانه‌ها را جلب کند و آموزش را به بخشی ثابت از ارتباط خود با جامعه تبدیل سازد.
رسانه ملی در این زمینه مسئولیتی ویژه دارد. دسترسی گسترده آن به خانواده‌ها، فرصتی است که باید برای آموزش روشن، کاربردی و مستمر به کار گرفته شود. رسانه‌های اجتماعی نیز می‌توانند در رساندن همین پیام‌ها نقش داشته باشند. تکرار توصیه‌های ضروری زمانی مؤثر است که مردم بدانند در خانه، مدرسه، محل کار و وسایل حمل‌ونقل عمومی چه رفتاری باید داشته باشند.
استفاده از ماسک در فضاهای عمومی بسته و شلوغ، به‌خصوص اتوبوس و دیگر وسایل حمل‌ونقل عمومی، باید دوباره مورد توجه قرار گیرد. پرهیز از روبوسی هنگام بیماری، رعایت بهداشت دست و شست‌وشوی آن پس از بازگشت از محیط‌های عمومی نیز از رفتارهایی است که نیازمند یادآوری است. این اقدامات نباید با فروکش کردن نگرانی عمومی فراموش شوند و تنها هنگام افزایش بیماری به یادمان بیایند.
مسئولیت افراد دارای علائم نیز مهم است. کسی که بیمار است یا نشانه‌های اولیه بیماری را دارد، باید از حضور غیرضروری در جمع خودداری کند. این موضوع در محیط‌هایی که تماس نزدیک و طولانی وجود دارد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. والدین نیز لازم است از فرستادن کودک بیمار به مهدکودک و مدرسه پرهیز کنند. اجرای این توصیه البته به همراهی مراکز آموزشی و درک شرایط خانواده‌ها نیاز دارد؛ کودک نباید به دلیل نگرانی از غیبت، با علائم بیماری در کلاس حاضر شود.
در کنار آموزش همگانی، باید به سالمندان، بیماران خاص و کودکان توجه بیشتری داشت. مراکز نگهداری سالمندان و محیط‌های آموزشی به مراقبت منظم و اطلاع‌رسانی متناسب با شرایط خود نیاز دارند. خانواده‌ها و کارکنان این مراکز باید بدانند چگونه از انتقال بیماری جلوگیری کنند و چه زمانی پیگیری پزشکی ضرورت دارد.
با توجه به مشکلات تأمین دارو و دشواری‌هایی که خانواده‌ها در مسیر درمان تجربه می‌کنند، بی‌توجهی به پیشگیری هزینه بیشتری تحمیل خواهد کرد. اکنون لازم است وزارت بهداشت، رسانه ملی و دیگر رسانه‌ها، آموزش را با جدیت و استمرار دنبال کنند. توصیه‌ای که دیر به مردم برسد یا در میان خبرها گم شود، کارکرد پیشگیرانه خود را از دست می‌دهد. سلامت عمومی به اطلاع‌رسانی به‌موقع، رفتار مسئولانه و همکاری نهادها وابسته است؛ همکاری‌ای که باید پیش از شلوغ شدن مراکز درمانی شکل بگیرد.