رولت امریکایی؛ روابط گردانندگان سایت‌های شرط بندی بر سر جنگ با کاخ سفید

پیام آذری - اعتماد /متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
«رولت روسی» بازی مرگباری است که در آن جان انسان‌ها به شانس سپرده می‌شود، در جنگ ایران و امریکا و غائله سایت‌های شرط‌بندی روی این جنگ اما مفهوم جدیدی خلق شده است؛ «رولت امریکایی» جایی که جنگ و جان ایرانیان به قمار مالی تبدیل شده است
سیما پروانه گهر| بازی از یک گلوله شروع می‌شود؛ گلوله‌ای که در خشاب یک اسلحه می‌چرخد و بازیکن نمی‌داند با کشیدن ماشه، شانس زنده ماندن نصیبش می‌شود یا مرگ. «رولت روسی» نامی است که برای این بازی مرگبار جا افتاده؛ روایتی که در ادبیات قرن بیستم مشهور شد و بعدها به استعاره‌ای برای سپردن سرنوشت انسان به شانس تبدیل شد. حالا در سوی دیگر جهان، شکل تازه‌ای از این قمار پدیدار شده است؛ با این تفاوت که این‌بار ماشه را کسی نمی‌چکاند، بلکه کاربران پشت صفحه‌های معاملاتی می‌نشینند و روی وقوع یک حمله نظامی، ترور شدن یک رهبر سیاسی یا اعلام آتش‌بس پول می‌گذارند. «رولت روسی» سال‌ها اصطلاحی برگرفته از تاریخچه جنگ اما تداعی‌کننده بازی مرگباری بود که در آن جان انسان‌ها به شانس سپرده می‌شود، در جنگ ایران و امریکا و ماجرای سایت‌های شرط‌بندی روی این جنگ اما مفهوم جدیدی خلق شده است؛ «رولت امریکایی»، جایی که جنگ و جان ایرانیان به قمار مالی تبدیل شده است. ماجرا از گسترش پلتفرم‌هایی آغاز می‌شود که خود را بازار پیش‌بینی می‌نامند؛ فضایی که در آن کاربران می‌توانند درباره نتیجه رویدادهای آینده قراردادهایی بخرند و بفروشند. در این بازارها، موضوع معامله فقط مسابقه‌های ورزشی یا انتخابات نیست؛ تحولات سیاسی و نظامی هم به فهرست گزینه‌ها راه پیدا کرده‌اند. براساس گزارش رسانه‌های امریکایی دو نام شناخته ‌شده در این عرصه، Polymarket و Kalshi هستند؛ پلتفرم‌هایی که در آنها کاربران درباره احتمال وقوع رویدادها معامله می‌کنند و با تحقق یا عدم تحقق نتیجه موردنظر، سود یا زیان می‌بینند. به این ترتیب، جنگ نیز به مجموعه‌ای از پرسش‌های قابل معامله تبدیل شده است: آیا امریکا تا تاریخ مشخصی به ایران حمله می‌کند؟ مسوولان ایرانی ترور می‌شوند؟ آیا دوطرف به آتش‌بس می‌رسند و این توافق چه زمانی اعلام خواهد شد؟ ابعاد این بازار با آغاز حملات نظامی علیه ایران آشکارتر شد. رویترز در دوم مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که در قراردادهای مرتبط با زمان حمله به ایران، حدود ۵۲۹ میلیون دلار معامله انجام شده است. این ارقام به معنای سود قطعی معامله‌گران نیست، بلکه حجم پول جابه‌جا شده در این قراردادها را نشان می‌دهد. با این حال، آنچه توجه رسانه‌ها و نهادهای سیاسی امریکا را جلب کرد، صرفا بزرگی بازار نبود؛ بلکه زمان‌بندی برخی معاملات بود. بررسی شرکت‌های تحلیل داده‌های رمزارزی نشان می‌داد شماری از حساب‌های تازه‌تاسیس، در ساعات نزدیک به آغاز حملات در نهم اسفند سال گذشته شرط‌هایی ثبت کرده‌اند که پس از وقوع حمله برای صاحبانشان سودهای چشمگیری به همراه داشته است. شرکت Bubblemaps از شش حساب خبر داد که در مجموع حدود ۱.۲ میلیون دلار سود کرده بودند. چند هفته بعد نیز گزارش‌هایی درباره شرط‌بندی‌های دقیق و پرسود روی زمان اعلام آتش‌بس منتشر شد؛ ازجمله گزارش آسوشیتدپرس که از دست‌کم ۵۰ کیف پول تازه ‌فعال ‌شده خبر می‌داد که پیش از اعلام آتش‌بس دو هفته‌ای ایران و امریکا، روی تحقق آن شرط بسته بودند. اما چگونه بعضی معامله‌گران توانسته‌اند درست پیش از اعلام تصمیم‌های مهم نظامی و سیاسی، روی نتیجه آنها سرمایه‌گذاری کنند. آیا این معاملات حاصل پیش‌بینی و ریسک‌پذیری بوده یا نشانه‌ای از دسترسی احتمالی به اطلاعاتی که هنوز دراختیار افکار عمومی قرار نگرفته است؟ هنوز نمی‌توان از روی الگوی معاملات، اتهام دسترسی به اطلاعات محرمانه را اثبات کرد؛ اما تکرار این الگو، بازارهای پیش‌بینی را از یک سرگرمی مالی به موضوعی امنیتی و سیاسی تبدیل کرده است. فراتر از ارقام اما در این گزارش‌های نام «جی دی ونس» و «ترامپ» نیز ارتباطات قابل‌توجهی با این سایت‌ها دارد.
جنگ در بازار پیش‌بینی؛ چگونه حمله به ایران به قراردادهای چندصد میلیون دلاری تبدیل شد؟
جنگ ایران و امریکا جز در میدان‌های نظامی و اتاق‌های دیپلماسی همزمان، در بازارهایی آنلاین نیز جریان داشت که در آنها کاربران می‌توانستند روی زمان حمله، دامنه درگیری، سرنوشت رهبران سیاسی و حتی زمان پایان جنگ پول بگذارند. در این بازارها، تحولات نظامی از یک رویداد سیاسی و امنیتی به موضوع معامله تبدیل می‌شود؛ کاربران با خرید و فروش قراردادهایی که به وقوع یا عدم وقوع یک اتفاق وابسته‌اند، روی آینده شرط می‌بندند. این پدیده با فعالیت پلتفرم‌هایی شناخته می‌شود که عنوان «بازار پیش‌بینی» را برای خود به کار می‌برند. دو نمونه مطرح آن، Polymarket و Kalshi هستند؛ پلتفرم‌هایی که امکان معامله بر سر نتیجه رویدادهای مختلف را فراهم می‌کنند. در این الگو، کاربر لزوما با یک سایت شرط‌بندی سنتی روبه‌رو نیست، بلکه قراردادی را معامله می‌کند که ارزش آن به احتمال تحقق یک اتفاق بستگی دارد. برای مثال، اگر موضوع قرارداد حمله امریکا به ایران تا یک تاریخ مشخص باشد، کاربران می‌توانند بر سر تحقق یا عدم تحقق این رویداد موضع بگیرند. با مشخص شدن نتیجه، ارزش قراردادها تغییر می‌کند و معامله‌گران ممکن است سود ببرند یا سرمایه خود را از دست بدهند. تفاوت این بازارها با شرط‌بندی‌های معمولی در آن است که موضوع معامله می‌تواند تقریبا هر رویداد قابل‌سنجشی باشد؛ از نتیجه انتخابات و تصمیم‌های اقتصادی دولت‌ها تا تحولات نظامی و بحران‌های بین‌المللی. در جریان جنگ ایران و امریکا نیز پرسش‌هایی مانند زمان آغاز حمله، احتمال گسترش عملیات، سرنوشت رهبران و زمان اعلام آتش‌بس به موضوع قراردادهای معاملاتی تبدیل شد. به این ترتیب، جنگ نه فقط به عنوان یک بحران انسانی و امنیتی، بلکه به عنوان مجموعه‌ای از احتمالات قابل خرید و فروش در برابر کاربران قرار گرفت. ابعاد مالی این معاملات در گزارش‌های رسانه‌ای امریکایی بازتاب پیدا کرد. رویترز در دوم مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که حجم معاملات قراردادهای مرتبط با زمان حمله به ایران در این بازارها به حدود ۵۲۹ میلیون دلار رسیده است. همچنین حدود ۱۵۰ میلیون دلار در قراردادهای مرتبط با ترور رهبر ایران معامله شده بود. این ارقام به معنای آن نیست که معامله‌گران به همین میزان سود کرده‌اند؛ آنها حجم معاملات ثبت ‌شده را نشان می‌دهند و باید از سود نهایی کاربران تفکیک شوند. اهمیت ماجرا فقط در بزرگی ارقام نیست. وقتی جنگ به موضوع معامله تبدیل می‌شود، هر خبر درباره تحرکات نظامی، تصمیم‌های سیاسی یا احتمال آتش‌بس می‌تواند ارزش قراردادها را تغییر دهد. البته میان دو پلتفرم مذکور باید تفکیک قائل شد؛ «پلی‌مارکت» عمدتا بر بستر رمزارز فعالیت می‌کند، درحالی که «کالشی» یک بازار پیش‌بینی تحت نظارت نهادهای مالی امریکاست. بنابراین، اگرچه هر دو در مناقشه شرط‌بندی روی جنگ ایران مطرح شده‌اند، سازوکار فعالیت و چارچوب نظارتی آنها یکسان نیست.
شرط‌بندی‌های پیش از حمله؛ حساب‌های تازه‌تاسیس و سودهای غیرعادی
یکی از مهم‌ترین بخش‌های ماجرای شرط‌بندی روی جنگ ایران و امریکا زمان ورود برخی کاربران به این معاملات است. در روزهای منتهی به حملات نظامی، حساب‌هایی در پلتفرم‌های شرط‌بندی فعال شدند که روی وقوع حمله امریکا به ایران شرط بسته بودند؛ حساب‌هایی که بعضی از آنها پس از تحقق پیش‌بینی‌هایشان، سودهای قابل‌توجهی به دست آوردند. همین همزمانی میان ایجاد حساب، ثبت شرط و وقوع حمله، توجه رسانه‌ها و شرکت‌های ردیابی تراکنش‌های رمزارزی را جلب کرد. روزنامه فایننشال‌تایمز در گزارشی درباره معاملات پیش از حمله -نهم اسفند- یعنی ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ نوشت ۱۲ حساب تازه ‌ساخته ‌شده در «پلی‌مارکت» روی حمله امریکا به ایران شرط بسته بودند. مجموع سرمایه‌گذاری این حساب‌ها حدود ۶۶ هزار و ۹۹۳ دلار بود و سودی نزدیک به ۳۳۰ هزار دلار برای صاحبان آنها به همراه داشت. نکته قابل‌توجه در این گزارش، زمان‌بندی معاملات بود: حدود نیمی از این شرط‌ها در شش ساعت پایانی پیش از حمله ثبت شده بودند. به عبارت دیگر، بخش مهمی از سرمایه‌گذاری این حساب‌ها در فاصله‌ای انجام شده بود که حمله هنوز به‌طور عمومی اعلام نشده بود. گزارش‌های دیگری نیز به الگوهای مشابه اشاره کردند. شبکه خبری CBS در دوم مارس ۲۰۲۶ از بررسی شرکت تحلیل داده‌های بلاکچین
« Bubblemaps » خبر داد؛ بررسی‌ای که شش حساب مشکوک را شناسایی کرده بود. براساس این گزارش، این حساب‌ها در مجموع حدود ۱.۲ میلیون دلار از معاملات مرتبط با تحولات ایران سود برده بودند. یکی از این حساب‌ها با نام کاربری «Magamyman» نیز از جمله معامله‌گرانی بود که در پی پیش‌بینی درست زمان حمله، سود قابل‌توجهی به دست آورد. در همان گزارش به شرط‌هایی با مبالغ بیش از نیم میلیون دلار روی قراردادهای مربوط به زمان حمله امریکا به ایران اشاره شده بود. اهمیت این موارد زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم برخی از حساب‌های مورد بررسی، سابقه معاملاتی طولانی نداشتند و اندکی پیش از رویداد موردنظر تامین مالی شده بودند. چنین الگویی به‌خودی‌خود اثبات‌کننده تخلف نیست؛ ممکن است معامله‌گری با تحلیل اخبار و ارزیابی شرایط سیاسی و نظامی به این نتیجه رسیده باشد که حمله قریب‌الوقوع است. با این حال، وقتی حسابی تازه ایجاد می‌شود، مبلغ قابل‌توجهی را روی یک رویداد مشخص سرمایه‌گذاری می‌کند و تنها چند ساعت بعد پیش‌بینی‌اش محقق می‌شود، بررسی منشا اطلاعات و منطق این معاملات اهمیت پیدا می‌کند. در گزارش‌های مربوط به این پرونده، ارقام متفاوتی از سود حساب‌های مشکوک منتشر شده است؛ از حدود ۳۳۰ هزار دلار برای مجموعه ۱۲ حساب بررسی‌شده توسط فایننشال‌تایمز تا حدود ۱.۲ میلیون دلار در بررسی شش حساب مورد اشاره CBS و «بابل مپز» این ارقام را نباید با یکدیگر جمع کرد یا آنها را مربوط به یک مجموعه واحد دانست؛ هر گزارش، حساب‌ها و بازه معاملاتی متفاوتی را بررسی کرده است. تکرار الگوی ورود حساب‌های تازه و شرط‌بندی‌های سنگین در فاصله کوتاه پیش از وقوع یک رویداد نظامی است که سرنخ جدیدی را نشان می‌دهد؛ پشت پرده این شرط‌بندی‌ها مردانی هستند که تصمیم و دستور حمله را می‌دهند؟
قمار بر سر پایان جنگ؛ شرط‌بندی روی آتش‌بس و تفاهم اسلام‌آباد
اگر در روزهای نخست جنگ، زمان حمله و احتمال ترور رهبران سیاسی و نظامی به موضوع شرط‌بندی در بازارهای پیش‌بینی تبدیل شده بود، با طولانی شدن درگیری، پایان جنگ نیز به یک فرصت معاملاتی تازه تبدیل شد. در این مرحله، کاربران نه‌فقط درباره ادامه عملیات نظامی، بلکه درباره احتمال عقب‌نشینی دونالد ترامپ، توقف حملات و دستیابی تهران و واشنگتن به توافق آتش‌بس پول می‌گذاشتند. آنچه این معاملات را دوباره به کانون توجه رسانه‌ها برد، ورود حساب‌های تازه به بازار در فاصله کوتاهی پیش از انتشار خبرهای مربوط به کاهش تنش بود. روزنامه گاردین در گزارشی در ۲۳ مارس ۲۰۲۶ از هشت حساب تازه ‌ساخته ‌شده در پلتفرم «پلی‌مارکت» خبر داد که در مجموع نزدیک به ۷۰ هزار دلار روی احتمال برقراری آتش‌بس میان ایران و امریکا تا پایان ماه مارس شرط بسته بودند. براساس این گزارش، در صورت تحقق پیش‌بینی، صاحبان این حساب‌ها می‌توانستند نزدیک به ۸۲۰ هزار دلار سود به دست آورند. نکته قابل‌توجه آن بود که این حساب‌ها تقریبا همزمان با تغییر مواضع علنی ترامپ درباره احتمال کاهش عملیات نظامی ایجاد شده بودند. برخی کارشناسانی که گاردین با آنها گفت‌وگو کرده بود، زمان‌بندی و الگوی این معاملات را مشکوک ارزیابی کردند؛ هرچند هویت صاحبان کیف پول‌ها مشخص نبود و دسترسی آنها به اطلاعات محرمانه نیز اثبات نشده بود. نمونه دیگر در هفتم آوریل ۲۰۲۶ اتفاق افتاد؛ روزی که ترامپ از توافق آتش‌بس دو هفته‌ای با ایران خبر داد. آسوشیتدپرس در گزارشی که روز بعد منتشر شد، نوشت دست‌کم ۵۰ حساب یا کیف پول در «پلی‌مارکت»، پیش از اعلام این توافق، روی برقراری آتش‌بس شرط‌های قابل‌توجهی ثبت کرده بودند. بررسی‌های بلاکچین نکات جالبی را نشان داد: برخی از این حساب‌ها برای نخستین‌بار در همین بازار فعالیت کرده‌اند. یکی از آنها که همان روز ایجاد شده بود، حدود ۷۲ هزار دلار روی تحقق آتش‌بس سرمایه‌گذاری کرد و درنهایت نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار سود به دست آورد. حساب دیگری که تنها ۱۲ دقیقه پیش از انتشار پیام ترامپ ایجاد شده بود نیز با سرمایه‌گذاری حدود ۳۲ هزار دلار، نزدیک به ۴۸ هزار و ۵۰۰ دلار سود کرد. این معاملات در شرایطی انجام شده بود که ترامپ در همان روز لحن تهدیدآمیزی علیه ایران داشت و حتی هشدار داده بود در صورت باز نشدن تنگه هرمز، تمدن ایرانیان را از بین خواهد برد. از این رو، شرط‌بندی روی آتش‌بس در نگاه نخست با فضای علنی آن روزها همخوانی نداشت. البته آسوشیتدپرس به احتمال دیگری نیز اشاره کرده بود: برخی معامله‌گران ممکن است با اتکا به تجربه رفتارهای قبلی ترامپ، پیش‌بینی کرده باشند که او درنهایت از تهدیدهای خود عقب‌نشینی خواهد کرد. بنابراین، زمان‌بندی غیرعادی معاملات به‌تنهایی اثبات‌کننده اطلاع قبلی از توافق نیست. به این ترتیب، از آغاز حملات تا اعلام توقف موقت درگیری، دو سوی جنگ به موضوع شرط‌بندی تبدیل شدند. در هر دو مرحله نیز حساب‌های تازه‌ فعال ‌شده و معاملات پرسود پیش از انتشار خبرهای مهم، پرسش‌هایی درباره احتمال دسترسی برخی کاربران به اطلاعات غیرعمومی ایجاد کردند؛ پرسش‌هایی که پاسخ قطعی آنها هنوز روشن نیست.
رد پای اطلاعات محرمانه؛ از معاملات مشکوک تا پرونده‌های قضایی و ورود کنگره امریکا
همزمان با انتشار گزارش‌ها درباره سودهای غیرعادی برخی حساب‌ها در بازارهای پیش‌بینی، پرسش از احتمال استفاده از اطلاعات محرمانه نیز به یکی از موضوعات جدی در امریکا و دیگر کشورها تبدیل شد. مساله این بود که آیا معامله‌گران صرفا با تحلیل تحولات سیاسی و نظامی توانسته‌اند زمان حمله یا آتش‌بس را پیش‌بینی کنند یا برخی از آنها به اطلاعاتی دسترسی داشته‌اند که هنوز به‌ صورت عمومی منتشر نشده بود؟ این پرسش به‌تدریج از سطح گمانه‌زنی رسانه‌ای فراتر رفت و پای نهادهای قضایی و نظارتی را به میان کشید.یکی از نمونه‌های مهم در این زمینه، پرونده‌ای در اسراییل بود. مقام‌های قضایی این کشور دو نفر، ازجمله یک نیروی ذخیره ارتش، را به سوءاستفاده از اطلاعات محرمانه نظامی برای شرط‌بندی در پلتفرم «پلی‌مارکت» متهم کردند. براساس گزارش گاردین، اتهام مطرح‌ شده این بود که اطلاعات مربوط به عملیات نظامی پیش از انتشار عمومی دراختیار یکی از متهمان قرار گرفته و از آن برای انجام معاملات سودآور استفاده شده است. در این پرونده، سود حاصل از برخی معاملات حدود ۱۵۲ هزار دلار برآورد شده بود. برخلاف مواردی که صرفا براساس زمان‌بندی مشکوک حساب‌ها مطرح شده بودند، موضوع دسترسی احتمالی به اطلاعات عملیاتی در قالب یک پرونده قضایی مورد بررسی قرار گرفت. در امریکا نیز موضوع به کنگره رسید. کمیته نظارت مجلس نمایندگان در ۲۲ مه ۲۰۲۶ تحقیق درباره عملکرد بازارهای پیش‌بینی و احتمال استفاده از اطلاعات غیرعمومی در معاملات را آغاز کرد. این کمیته در مکاتبه با مدیران «پلی‌مارکت» و «کالشی» خواستار توضیح درباره سازوکار شناسایی کاربران، نظارت بر معاملات مشکوک و جلوگیری از بهره‌برداری افراد مطلع از اطلاعات حساس شد. محور اصلی نگرانی قانون‌گذاران این بود که کارکنان دولت، نیروهای نظامی یا افرادی که به تصمیم‌های محرمانه دسترسی دارند، بتوانند پیش از انتشار عمومی اخبار، از آنها برای کسب سود استفاده کنند.
مورد مهم «گانون ون‌دایک»؛ 400 هزار دلار سود برای ربودن مادورو
پرونده گانون ون‌دایک، گروهبان ارتش امریکا، نیز نمونه دیگری از حساسیت نهادهای قضایی نسبت به این مساله است. او متهم شد که با استفاده از اطلاعات محرمانه مربوط به عملیات دستگیری نیکلاس مادورو در ونزوئلا، در «پلی‌مارکت» شرط‌بندی کرده و بیش از ۴۰۰ هزار دلار سود به دست آورده است. این پرونده ارتباط مستقیمی با جنگ ایران ندارد، اما نشان می‌دهد احتمال تبدیل اطلاعات نظامی محرمانه به ابزار کسب سود در بازارهای پیش‌بینی رفتاری تکرار شونده در امریکا است.
پیتر تیل؛ حلقه اتصال جی‌دی ونس به بازارهای شرط‌بندی جنگ
برای پیدا کردن ارتباط جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهور امریکا، با صنعت بازارهای پیش‌بینی باید سراغ یکی از چهره‌های بانفوذ سیلیکون‌ولی رفت؛ پیتر تیل، میلیاردر سرمایه‌گذار و از حامیان قدیمی ونس که نامش هم در مسیر سیاسی معاون ترامپ دیده می‌شود و هم در فهرست سرمایه‌گذاران پلتفرم «پلی‌مارکت» این ارتباط، یکی از مهم‌ترین پیوندهای قابل‌ردیابی میان حلقه سیاسی کاخ سفید و سرمایه‌گذاران بازاری است که در جریان جنگ ایران و امریکا به محل معاملات چندصد میلیون دلاری تبدیل شد. آشنایی ونس و تیل به سال‌های پیش از ورود معاون کنونی رییس‌جمهور به سیاست بازمی‌گردد. ونس پس از تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه ییل، در مسیر فعالیت اقتصادی و سرمایه‌گذاری قرار گرفت و در سال ۲۰۱۶ به شرکت Mithril Capital پیوست؛ مجموعه سرمایه‌گذاری‌ای که با پیتر تیل ارتباط داشت. واشنگتن‌پست در گزارشی در جولای ۲۰۲۴، تیل را یکی از چهره‌های اصلی در شکل‌گیری مسیر حرفه‌ای و سیاسی ونس معرفی کرد و نوشت که او در ورود ونس به دنیای سرمایه‌گذاری و سپس حضورش در سیاست نقش مهمی داشته است. این رابطه صرفا به همکاری اقتصادی محدود نماند. تیل در انتخابات سال ۲۰۲۲، حدود ۱۵ میلیون دلار به یک کمیته سیاسی حامی کارزار انتخاباتی ونس برای ورود به مجلس سنای امریکا کمک کرد؛ رقمی که در آن زمان از بزرگ‌ترین حمایت‌های مالی از یک نامزد انتخاباتی سنا محسوب می‌شد. در سوی دیگر این رابطه، نام تیل در ساختار سرمایه‌گذاری «پلی‌مارکت» هم دیده می‌شود. شرکت Founders Fund، یکی از صندوق‌های سرمایه‌گذاری متعلق به او، در مه ۲۰۲۴ هدایت دور ۴۵ میلیون دلاری جذب سرمایه این پلتفرم را برعهده داشت. با این سرمایه‌گذاری، پیوند مالی میان یکی از مهم‌ترین چهره‌های حامی ونس و پلتفرمی که بعدها میزبان معاملات گسترده درباره جنگ ایران شد، شکل مستندتری پیدا می‌کند. اهمیت این مجموعه ارتباطات در کنار هم قرار گرفتن سه موقعیت است: ونس که از حمایت مالی و حرفه‌ای تیل بهره برده، تیل که از سرمایه‌گذاران «پلی‌مارکت» است و پلتفرمی که معاملات مربوط به جنگ ایران و امریکا در آن انجام شده است. با این حال، این زنجیره ارتباطی به معنای سهامداری شخصی ونس در «پلی‌مارکت» یا دخالت او در شرط‌بندی‌های جنگ نیست. تاکنون سند معتبری درباره چنین دخالتی منتشر نشده است. آنچه قابل استناد است، نزدیکی سیاسی و اقتصادی ونس به تیل و سرمایه‌گذاری صندوق متعلق به تیل در بازار پیش‌بینی است؛ ارتباطی که در بررسی مناسبات سیاسی و اقتصادی پیرامون این صنعت نمی‌توان از کنار آن گذشت.
شرط‌بندی روی انتخاب ونس
ارتباط جی‌دی ونس با بازارهای پیش‌بینی فقط به رابطه غیرمستقیم او با پیتر تیل و سرمایه‌گذاران «پلی‌مارکت» محدود نمی‌شود. نام معاون رییس‌جمهور امریکا در پرونده دیگری نیز مطرح شده است؛ پرونده‌ای که موضوع آن شرط‌بندی روی انتخاب خود ونس به عنوان معاون دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ بود. این ماجرا از آن جهت اهمیت دارد که نشان می‌دهد بازارهای پیش‌بینی چگونه می‌توانند به محلی برای کسب سود از اطلاعات احتمالی درباره تصمیم‌های پشت‌پرده سیاسی تبدیل شوند. روزنامه وال‌استریت ژورنال در گزارشی در جولای ۲۰۲۶، به نقل از منابعی که نامشان را فاش نکرد، نوشت آنا پائولینا لونا، نماینده جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان از ایالت فلوریدا، در تابستان ۲۰۲۴ و پیش از اعلام رسمی معاون ترامپ، به روگان اوهندلی، چهره رسانه‌ای حامی ترامپ که با نام
«DC Draino» شناخته می‌شود، گفته بود ونس گزینه نهایی ترامپ خواهد بود. براساس این روایت، اوهندلی پس از دریافت این اطلاعات در «پلی‌مارکت» روی انتخاب ونس شرط بسته و از این پیش‌بینی سود کرده بود. در همان گزارش آمده بود که لونا بعدها او را به دلیل اینکه مبلغ بیشتری روی این پیش‌بینی سرمایه‌گذاری نکرده بود، مورد تمسخر قرار داده است.اهمیت این ادعا در آن است که انتخاب معاون رییس‌جمهور، تصمیمی سیاسی و محدود به حلقه نزدیک رییس‌جمهور است؛ تصمیمی که تا پیش از اعلام رسمی، اطلاعات مربوط به آن می‌تواند برای معامله‌گران بازارهای پیش‌بینی ارزش مالی داشته باشد. با این حال، این روایت ازسوی افراد نام‌برده تایید نشده است. لونا و اوهندلی هر دو ادعای انتقال یا استفاده از اطلاعات محرمانه را رد کرده‌اند. اوهندلی گفته است هیچ اطلاعات غیرعمومی درباره انتخاب معاون ترامپ دریافت نکرده و لونا نیز تاکید کرده که به چنین اطلاعاتی دسترسی نداشته است. در ادامه این ماجرا، آکسیوس در سوم آگوست ۲۰۲۶ گزارش داد وزارت دادگستری امریکا در نامه‌ای به وکیل لونا اعلام کرده که او را در ارتباط با این اتهام تحت تحقیق قرار نداده و ارجاعی نیز از کمیسیون معاملات آتی کالا برای بررسی پرونده او دریافت نکرده است. بنابراین، گزارش وال‌استریت ژورنال را نمی‌توان به‌منزله اثبات تخلف لونا یا اوهندلی تلقی کرد. این پرونده مستقیما به شرط‌بندی روی جنگ ایران مربوط نیست، اما برای گزارش حاضر اهمیت دیگری دارد: نشان می‌دهد موضوع دسترسی احتمالی به اطلاعات سیاسی پیش از انتشار عمومی، محدود به بازارهای مربوط به جنگ نیست. در بازارهایی که حتی انتخاب یک معاون رییس‌جمهور به قرارداد مالی تبدیل می‌شود، نزدیکی به حلقه تصمیم‌گیری سیاسی می‌تواند پرسش‌هایی جدی درباره برابری دسترسی معامله‌گران به اطلاعات ایجاد کند؛ پرسش‌هایی که در پرونده شرط‌بندی روی جنگ ایران نیز به شکلی حساس‌تر مطرح شده‌اند.
ترامپ جونیور در دو میدان؛ سرمایه‌گذار در «پلی‌مارکت» و حاضر در «کالشی»
در میان ارتباطات سیاسی و اقتصادی بازارهای پیش‌بینی در امریکا، نام دونالد ترامپ جونیور، فرزند ارشد رییس‌جمهور، جایگاه ویژه‌ای دارد. اهمیت این ارتباط از آن جهت است که او نه‌فقط در حلقه سیاسی و رسانه‌ای خانواده ترامپ حضور دارد، بلکه در سال‌های اخیر به یکی از چهره‌های مرتبط با دو پلتفرم مهم این حوزه، یعنی «پلی‌مارکت» و «کالشی» تبدیل شده است؛ همان بازارهایی که قراردادهای مربوط به جنگ ایران و امریکا نیز در آنها معامله شده‌اند. آگوست ۲۰۲۵، آکسیوس در گزارشی از سرمایه‌گذاری شرکت 1789 Capital در «پلی‌مارکت» خبر داد؛ شرکتی که ترامپ جونیور از شرکای آن است. براساس این گزارش، سرمایه‌گذاری این مجموعه در پلتفرم پیش‌بینی به ده‌ها میلیون دلار می‌رسید. همزمان، ترامپ جونیور به هیات مشاوران «پلی‌مارکت» پیوست و نقش مشاور راهبردی این شرکت را برعهده گرفت. این همکاری در شرایطی شکل گرفت که بازارهای پیش‌بینی به سرعت در حال گسترش بودند و موضوعاتی مانند انتخابات، سیاست خارجی و تحولات نظامی نیز به فهرست قراردادهای معاملاتی آنها اضافه شده بود. ارتباط ترامپ جونیور با این حوزه به «پلی‌مارکت» محدود نبود. او در سال ۲۰۲۵ به عنوان مشاور راهبردی «کالشی» نیز معرفی شد؛ پلتفرمی که برخلاف «پلی‌مارکت» در چارچوب نظارتی امریکا فعالیت می‌کند. به این ترتیب، فرزند رییس‌جمهور در مقطعی هم با یکی از سرمایه‌گذاران اصلی «پلی‌مارکت» ارتباط داشت و هم در ساختار مشاوره‌ای رقیب آن حضور پیدا کرده بود. اما این وضعیت در نوامبر ۲۰۲۶ تغییر کرد. آسوشیتدپرس در گزارشی در ۱۳ نوامبر اعلام کرد ترامپ جونیور از نقش مشاوره‌ای خود در «کالشی» خارج شده است. این تصمیم پس از افزایش سرمایه‌گذاری شرکت 1789 Capital در «پلی‌مارکت» اتخاذ شد. این ارتباطات از منظر سیاسی و اقتصادی قابل‌توجه است؛ «پلی‌مارکت» و «کالشی» در جریان جنگ ایران و امریکا میزبان معاملات گسترده درباره زمان حمله، تحولات نظامی و آتش‌بس بوده‌اند. حضور فرزند ترامپ به عنوان اصلی‌ترین فرد در آغاز جنگ علیه ایران، در شبکه سرمایه‌گذاری و مشاوره این دو مجموعه، پرسش‌هایی درباره نسبت قدرت سیاسی و منافع اقتصادی در صنعت نوظهور بازارهای پیش‌بینی ایجاد می‌کند. در حال حاضر شرط بندی‌ها کماکان ادامه دارد. براساس یکی از موارد منتشر شده احتمال حمله گسترده امریکا به ایران تا آخر سال میلادی در سایت شرط‌بندی پلی‌مارکت به ۹درصد کاهش یافته است. علی‌رغم همه مستندات اما هنوز نمی‌توان همه معاملات مشکوک را به تبانی یا دسترسی به اطلاعات محرمانه نسبت داد؛ اما کنار هم قرار گرفتن حساب‌های تازه‌تاسیس، سودهای غیرعادی و پیوندهای سیاسی و اقتصادی نزدیکان قدرت، پرسش‌های جدی ایجاد می‌کند. در این رولت، کسانی که ماشه را می‌کشند ممکن است در واشنگتن باشند، اما کسانی که روی نتیجه آن پول می‌گذارند، گاهی پیش از دیگران برنده می‌شوند و هزینه واقعی این بازی را مردمی می‌پردازند که در سرزمینی دیگر هدف حمله هستند.