پیام آذری - خراسان / امید ادیب_ ایران در پاسخ به ۳ دور تجاوز دیشب آمریکا، ۳ پایگاه آمریکا در منطقه را با رویکردی متقارن و متناسب هدف قرار دارد. طی شب های اخیر حمله ایران به اسرائیل، پاسخ رژیم به ایران، حملات آمریکا به جنوب ایران و پاسخ های ایران به آمریکا همگی دارای یک ویژگی مشترک بودند؛ احتیاط، پرهیز از جنگ تمام عیار و تلاش برای رد نشدن از آستانه جنگ؛ اما چرا هر ۳ بازیگر، این احتیاط را دارند؟
آمریکا در هفته دوم جنگ با درک این نکته که در تغییر رژیم شکست خورده، جنگ تاب آوری را با نیت تحمیل خواسته های هسته ای، منطقه ای و موشکی خود به ایران آغاز کرد. ایران هم به دلائلی واقع بینانه به این درک رسیده که نابودی دشمن صهیونیستی در مقطع فعلی در دسترس نیست و جنگ با آمریکا هم که از اساس موجودیتی نبود. لذا ایران هم رویکرد جنگ ترکیبی نظامی، اقتصادی را به صحنه آورد تا طرف مقابل تسلیم خواسته های ایران از جمله مدیریت تنگه هرمز، رفع تحریم ها و خروج از منطقه شود.
بازار ![]()
اگر این منظومه تحلیلی را بپذیریم، تحمیل اراده به طرف مقابل یا با جنگ تاب آوری ممکن است یا با جنگ تمام عیار زیرساختی. به دلائل روشن هر دو طرف جنگ، فعلاً نبرد فرسایشی با هدف کم آوردن طرف مقابل را انتخاب کرده اند. لذا علیرغم زد و خوردهای سنگینی که طی شب های گذشته صورت گرفت، آتش بس همچنان از نظر همه طرف ها پابرجاست! این معادله زمانی تغییر می کند که یا نفس یک طرف بریده شود یا از تسلیم طرف مقابل ناامید شود. در آن زمان احتمالاً باید منتظر جنگی کوتاه مدت ولی پرشدت و زیرساختی باشیم.