پیام آذری - فرارو /متن پیش رو در فرارو منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
تحلیل الجزیره نشان میدهد توقف جنگ از نگاه ایران به پایان حملات اسرائیل در لبنان گره خورده است؛ اما نتانیاهو در داخل اسرائیل با فشار همزمان افکار عمومی، رقبای سیاسی و بنبست نظامی روبهروست. بنت و لاپید با ادبیات تند علیه لبنان و نفوذ آمریکا، نتانیاهو را به عقبنشینی متهم میکنند. همزمان، تحلیلگران میگویند لبنان بار دیگر به تلهای برای اسرائیل تبدیل شده و وعده «پیروزی کامل» نتانیاهو فرسوده شده است.
سایمون اسپیکمن کوردال-شبکه الجزیره| سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اوایل این هفته با صراحت اعلام کرد که «این جنگ تنها زمانی پایان مییابد که در لبنان نیز متوقف شود.» با این حال، تحقق چنین موضعی برای طرف مقابل ساده نخواهد بود. در اسرائیل، ایران و حزبالله سالهاست از سوی سیاستمداران بهعنوان تهدیدهایی بنیادین علیه امنیت این رژیم معرفی شدهاند.
همزمان، نظرسنجی مؤسسه دموکراسی اسرائیل در ماه آوریل(فروردین) نشان میدهد بخش بزرگی از جامعه اسرائیل، حتی بدون توجه به موضع واشنگتن، از ادامه جنگ در لبنان حمایت میکند. در چنین فضایی، هر نشانهای از عقبنشینی نتانیاهو یا ترجیح دادن نگرانیهای آمریکا بر وعده پیروزی، میتواند به ابزاری تازه در دست رقبای سیاسی او برای حذف وی تبدیل شود.
نفتالی بنت و بازگشت ادبیات تهدید علیه ضاحیه
نفتالی بنت، نخستوزیر پیشین اسرائیل، در پایان ماه مه(اردیبهشت) و همزمان با آماده شدن برای بازگشت احتمالی به قدرت، حملات تندی را متوجه بنیامین نتانیاهو کرد. او با انتقاد از عملکرد کابینه گفت: «دولت ما را به سیاست تحقیرآمیز مهار و عادیسازی وضعیتی غیرقابل تحمل و غیرقابل قبول بازمیگرداند.» بنت سپس با لحنی تهدیدآمیز تأکید کرد که برای بازگشت امنیت به شمال، ضاحیه در حومه جنوبی بیروت (مهمترین پایگاه حزبالله) باید هدف قرار بگیرد.
یائیر لاپید، متحد نفتالی بنت، نیز با اشاره به دامنه نفوذ آمریکا بر تصمیمهای سیاسی تلآویو، با تأکید بر اینکه «اسرائیل تحتالحمایه نیست» گفت: «مسئولیت امنیت شهروندان تنها بر عهده دولت است.»
در همین حال، آهرون برگمن، پژوهشگر ارشد دپارتمان مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن، معتقد است از وعده اولیه بنیامین نتانیاهو برای تحقق «پیروزی کامل» بر دشمنان اسرائیل، چیز چندانی باقی نمانده است؛ دشمنانی که به گفته او، همچنان قدرتمند پابرجا ماندهاند.
برگمن با اشاره به تجربههای پیشین تلآویو در لبنان گفت: «لبنان بار دیگر ثابت میکند که برای اسرائیلیها یک تله است.» او یادآور شد که حملات و تهاجمهای گذشته اسرائیل به لبنان، در نهایت همواره به عقبنشینی و ناکامی انجامیده است. به باور او، همین پیشینه تاریخی باعث میشود خروج نیروهای اسرائیلی از لبنان برای نتانیاهو به تصمیمی بسیار دشوار تبدیل شود.
بازار ![]()
این تحلیلگر نظامی همچنین تأکید کرد که بمباران بیروت نیز گزینهای ساده برای اسرائیل نخواهد بود، زیرا چنین اقدامی مستقیماً با حملات کوبنده ایران به عمق سرزمینهای اشغالی پاسخ داده خواهد شد. او در جمعبندی این وضعیت گفت اسرائیل بار دیگر خود را گرفتار همان دامی میبیند که پیشتر نیز در لبنان تجربه کرده بود.
سقوط محبوبیت نتانیاهو در سایه جنگهای فرسایشی
نظرسنجیها در شمال اسرائیل (منطقهای که بیش از هر نقطه دیگری خود را در معرض تهدید حملات حزبالله لبنان میبیند)، از کاهش محسوس حمایتها از بنیامین نتانیاهو حکایت دارد. در سطح ملی نیز برخی نظرسنجیها نشان میدهد ائتلاف گستردهای که هویت سیاسی خود را با مخالفت با نتانیاهو تعریف میکند، در آستانه انتخاباتی که قرار است اواخر امسال برگزار شود، از رقبای خود پیش افتاده است.
پینکاس درباره چشمانداز نتانیاهو در انتخابات پیش رو، که باید پیش از پایان ماه اکتبر(مهر) برگزار شود، صراحتاً گفت: «از نظر انتخاباتی، او دیگر چیزی برای عرضه ندارد.» او تأکید کرد نتانیاهو در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (15 مهر 1402)شکست خورد؛ آن هم در حالی که سالها خود را مهمترین چهره ضدتروریسم اسرائیل معرفی کرده بود. به گفته پینکاس، نتانیاهو در مهار پرونده ایران نیز با وجود همراهی کامل ایالات متحده ناکام ماند و از سوی دیگر پروندههای متعدد فساد مالی، تهدیدی جدی برای آینده سیاسی اوست.
یوسی مکلبرگ، پژوهشگر اندیشکده چتم هاوس، در توصیف موقعیتی که اسرائیل اکنون در آن گرفتار شده است، گفت: «بیشتر جنگها با موجی از محبوبیت و وعدههایی درباره تأمین امنیت برای نسلهای آینده آغاز میشوند، اما در نهایت به باتلاق و سردرگمی کشیده میشوند.»
به گفته مکلبرگ، اسرائیل در گذشته تنها زمانی توانسته حمایت عمومی از جنگهای خود را حفظ کند که آن درگیریها کوتاهمدت بودهاند؛ اما شرایط امروز کاملاً متفاوت است، زیرا اسرائیل خود را درگیر نبردی فرسایشی و چندجبههای میبیند. وی با اشاره به فشارهای داخلی بیسابقه ناشی از بیش از دو سال و نیم درگیری مستمر تأکید کرد این فشارها جامعهای را هدف گرفته که از پیش زیر بار جنگهای پیدرپی دچار شکاف، خستگی و فروپاشی شده بود. مکلبرگ در نهایت اذعان کرد که در هیچیک از جبهههای نبرد، چشمانداز روشنی برای موفقیت اسرائیل نمیبیند.